Wat een script je niet vertelt
- roos jacky
- 6 days ago
- 3 min read
In bijna elke briefing horen we op een zeker moment de vraag: "Kunnen we het even uitschrijven van tevoren?" Begrijpelijk. Een script voelt veilig. Je weet wat er komt, het klinkt professioneel en het geeft controle. Maar in de praktijk is dat script vaak het eerste wat de connectie met de kijker onderuit haalt. Want laten we eerlijk zijn: wanneer heb jij voor het laatst écht gevoeld wat iemand zei, terwijl je wist dat het van een papiertje kwam? Organisaties investeren in video om mensen te raken. Om donateurs te betrekken, collega’s te inspireren of het verhaal van een gemeenschap zichtbaar te maken. Maar zodra dat verhaal wordt dichtgetimmerd met perfecte zinnen, verdwijnt de ziel eruit.
Een script zegt wat je wil horen, niet wat er leeft
Scripten is vaak een poging om grip te houden. Om ‘nette’ antwoorden te krijgen. Maar echte verhalen zijn rommeliger, eerlijker, menselijker. En dat is precies waar mensen zich mee verbinden.
We zien het keer op keer gebeuren bij NGO’s, scholen, bedrijven: zodra iemand een ingestudeerd zinnetje oplepelt, zakt de energie in. De spontaniteit verdwijnt. En wat overblijft, is een boodschap die klopt op papier, maar niet in het hart.
Bij een opnamesessie met een NGO vroegen we een projectleider waarom het werk voor haar belangrijk was. Ze begon met een perfect antwoord over “impact op gemeenschappen” en “duurzame verandering”. Maar toen we haar vroegen om gewoon eens te vertellen over gisteren, over een meisje dat ze had ontmoet, veranderde alles. Haar gezicht, haar toon, haar verhaal. Plotseling luisterde je.
Waarom we toch blijven scripten
Voor veel organisaties voelt “laten ontstaan” eng. Want wat als iemand iets zegt dat net niet goed valt? Wat als het niet volledig is? Wat als het... lelijk is?
En dus grijpen we naar controle. Naar goedgekeurde quotes. Maar dat is communicatie die wil overtuigen in plaats van verbinden.
Script loslaten is geen chaos, het is vertrouwen
Geen script betekent niet dat we zomaar gaan filmen. Het betekent dat we de ruimte creëren waarin iets echts kan gebeuren. Dat we iemand helpen om bij hun verhaal te komen, zonder het voor hen in te vullen.
Onze voorbereiding zit in luisteren, in context begrijpen, in weten welke vragen je op welk moment stelt. Dat is geen script, dat is regie mét ruimte.
Echte zinnen klinken anders
Vergelijk deze twee zinnen:
“We versterken kwetsbare jongeren door onderwijs en begeleiding.” “Ze weet nu dat ze niet dom is. Dat ze gewoon geen kans heeft gehad.”
De eerste is correct. De tweede doet iets.
Die tweede zin komt uit een gesprek dat nergens op leek te gaan, totdat iemand iets persoonlijks deelde. Daar ligt het goud. Niet in de perfect geformuleerde missie, maar in wat iemand zélf zegt, als je even wacht.
Het verhaal wil geen regie. Het wil ruimte.
Een script kan waardevol zijn als denkkader of structuur. Maar als het de waarheid overneemt, verliest je video zijn kracht. Want mensen voelen het verschil. Ze herkennen wanneer iets geleefd is of alleen verteld.
Onze mooiste opnames zijn zelden de geplande. Het zijn de zinnen die uit stilte komen, de glimlach tijdens een pauze, de hand die iemand op een schouder legt zonder dat het gevraagd werd.
Wil je dat jouw verhaal niet alleen verteld wordt, maar ook gevoeld?
Bij Story To Video helpen we organisaties om de kracht van echte verhalen te benutten — zonder script, mét impact.
We denken graag met je mee.
📍 Gevestigd in Kampala, Oeganda & Amsterdam, Nederland